Autyzm starogard

Rodzaje autyzmu

Dla wielu rodziców diagnoza lekarza brzmi jak wyrok dla ich pociechy: autyzm jest bowiem nieuleczalną chorobą neurorozwojową, a jej zwiastuny w mniejszym czy też większym stopniu asystują osobie nią dotkniętej do końca życia. To zaburzenie rozwojowe polega na nieprawidłowym funkcjonowaniu umysłu. Człowiek autystyczny odcina się od świata zewnętrznego, co owocuje istotnym ograniczeniem wymiany informacji ze środowiskiem oraz poczuciem odizolowania. Badania prowadzone na całym świecie udowadniają, że autyzm może przybierać różnorakie postaci: od wewnętrznej pustki po niewiarygodne wprost bogactwo doznać wewnętrznych. Autyzm jest pojęciem zbiorczym a w dodatku bardzo ogólnym, bowiem w rzeczywistości obejmuje dość szerokie spektrum autystyczne. Wyznaczamy między innymi autyzm wczesnodziecięcy, który charakteryzuje się brakiem zachowań antycypacyjnych i brakiem chęci do prowadzenia dialogu tonicznego. Dzieci dotknęire tym schorzeniem nie lubią się przytulać oraz notorycznie unikają kontaktu wzrokowego. Przeważnie diagnozowany jest pomiędzy czwartym a szóstym rokiem życia, kiedy pociecha trafia do przedszkola. Tak po prawdzie pierwsze przejawy dostrzegalne są już około trzydziestego miesiąca życia, jednakże rodzice niejednokrotnie nie są w stanie rozpoznać zaburzeń rozwojowych u dzieci. Wczesne zdiagnozowanie autyzmu wczesnodziecięcego umożliwia zastosowanie terapii, która może w znacznym stopniu ulepszyć stan malucha. Innym rodzajem autyzmu jest autyzm atypowy; często towarzyszy on innym zaburzeniom występującym u pociechy – na przykład upośledzenie umysłowe czy psychoza dziecięca. Jego symptomy uwidoczniają się przeważnie około trzeciego roku życia. W przeciwieństwie do autyzmu dziecięcego autyzm atypowy obejmuje tylko co poniektóre sfery życia, na przykład dziecko nim dotknięte może wyrażać kłopoty z kontaktami z rówieśnikami a także nie lubić się przytulać, ale mimo wszystko nie izolować się od społeczeństwa a także potrzebować towarzystwa ludzi, aby prawidłowo funkcjonować. Jeszcze inną odmiana autyzmu jest zespół Aspergera, inaczej zaburzenie rozwojowe prowadzące do do wycofywania się ze społeczeństwa z równoczesną tęsknotą za zawieraniem przyjaźni. W przeciwieństwie od innych wariantów autyzmu osoby dotknięte zespołem Aspergera nie uzewnętrzniają zwyczajnych przejawów takich jak zaburzenia mowy a także komplikacje w nawiązywaniu logicznego kontaktu z otoczeniem. Przyjmuje się, że za rozkwit autyzmu odpowiedzialne są czynniki genetyczne a także nieprawidłowości o podłożu neurologicznym, ale jak do tej pory nie udało się odkryć jego rzeczywistego przyczyny. Chorobę tę częściej diagnozuje się u chłopców niż u dziewczynek, lecz nie jest jednoznacznie wyjaśnione, z jakiej przyczyny tak się dzieje.